Wanneer Rio de noodtoestand uitroept

“Duurzame ontwikkeling”. De term behoort vandaag tot het algemeen taalgebruik. Toch is hij minder dan dertig jaar oud. In 1987 wordt de term voor het eerst vermeld in het Brundtland-rapport van de Wereldcommissie voor Milieu en Ontwikkeling van de Verenigde Naties.

Direct na dit rapport, dat van bijzondere betekenis zal zijn, wil de Top van de Rio van 1992 de basis leggen voor een nieuwe manier van ontwikkelen op mondiaal niveau die de economische vooruitgang herdefinieert door een beperking van de natuurlijke hulpbronnen en de schade van de vooruitgang, en door de integratie van sociale rechtvaardigheid en gelijkheid tussen volkeren. De grote nieuwigheid”, zegt Jean-Luc Roland, toenmalige secretaris-generaal van de Fédération Inter-Environnement Wallonie, “was dat de officiële en internationale organisaties eindelijk de nauwe wisselwerking erkenden tussen de zorg voor het milieu en de ontwikkeling. De verdediging van het milieu was niet langer een sympathieke, maar sectorale strijd, maar werd een ​​wereldwijde uitdaging die onze hele manier van ontwikkelen aan de kaak stelde.

Zoals vele andere organisaties over de hele wereld, wilde IEW deze geweldige kans grijpen door te mobiliseren rond deze cruciale uitdagingen. Om de overheidsinstanties bewust te maken en hierover aan te spreken, nam IEW het initiatief om, in de 12 maanden voorafgaand aan de Top van Rio, 25 grote Franstalige verenigingen samen te brengen rond de campagne “Noodtoestand voor een duurzame ontwikkeling”. Dit partnerschap met diverse organisaties zoals de Familiebond, OIVO, CNCD-11.11.11, de OXFAM-wereldwinkels, Vie Féminine en de Femmes Prévoyantes Socialistes was een primeur: de diversiteit van de belanghebbenden, op verzoek van IEW, was bedoeld om een nooit eerder gezien transversaal denk​​proces op gang te brengen. Het was gestructureerd rond zeven thematische bijeenkomsten over thema’s zoals mobiliteit, mensenrechten, energie, afval, water … “Door die mobilisatie van het maatschappelijk middenveld konden we een Witboek opstellen dat we hebben voorgelegd aan de verschillende regeringen in België die naar de Top van Rio gingen. Dit werk heeft ook bijgedragen aan de ontwikkeling van een memorandum voor de verenigingen die ook ter plaatse gingen.”

De campagne “Noodtoestand” heeft ook het grote publiek gemobiliseerd. De burgers werden niet alleen uitgenodigd om zich te engageren door een petitie te ondertekenen, maar ook om zich persoonlijk in te zetten met concrete acties om de vervuiling terug te dringen, de verspilling van hulpbronnen te voorkomen, en te consumeren met respect voor de mensen van het Zuiden… De ondertekende postkaarten van die verbintenissen waren bedoeld om een ​​”levensboom” te laten bloeien in de lobby van de Braziliaanse top. Maar daarvoor, op 30 mei 1992, tijdens een “dag voor één wereld”, werden de 17.000 in België verzamelde handtekeningen naar Brussel gebracht, waar de meter en peter van de nationale actie, Arlette Vincent en Philippe Geluck, ze hebben overhandigd aan de regeringsvertegenwoordigers die op het punt stonden naar Rio te vertrekken.Die mobilisatie was de eerste in haar soort en een keerpunt in de bewustmaking van de noodzaak van duurzame ontwikkeling in de meest uiteenlopende sectoren van het maatschappelijk middenveld.

© Foto's: Collectif Huma

© Teksten: Isabelle Masson

Citizen Naam: JL Roland

Catégorie: De volledige verbal

Partagez: