Een Waalse trust voor een zacht toerisme

Het is een van de mooiste uitzichten van Wallonië: het zicht op de lus van de Semois rond het dorpje Frahan, in de buurt van Bouillon blijft een must voor iedereen die de schoonheid van het Ardense landschap wil ontdekken. Als veel toeristen dit schilderachtig natuurtafereel vanaf de hoogten van het dorp Rochehaut vandaag nog steeds kunnen bewonderen, dan hebben ze dat onder andere te danken aan de vereniging Espaces pour Demain Belgique. “En in het bijzonder”, zegt Jean-Marie Dermagne, oprichter en voorzitter van deze vzw, “aan Renée-Christine Becquet. Deze bruisende inwoonster van Bouillon bleef tot aan haar dood in 2001 het welzijn van de inwoners en de natuurlijke rijkdom van onze streek verdedigen. Zowel als lid van Amis de la Terre en bezielster-oprichtster van onze vereniging nam ze deel aan de strijd waarmee in 1990 een einde kwam aan twee decennia van destructieve bezetting van dit erfgoed door illegale campings.”

De vereniging Espaces pour Demain werd tien jaar eerder opgericht om te vechten tegen de opkomst sinds de jaren 1970 van verschillende vormen van toerisme met een grote impact op het natuurlijk erfgoed en het landschap: Het aantal vakantiedorpen, vakantieparken en andere soorten campings nam in Wallonië, net als elders in Europa, sterk toe. Ons doel was om dit model van “concentratiekamptoerisme”, dat zeer destructief is voor het natuurlijk erfgoed en meer in het algemeen voor de leefomgeving van de mensen die ermee worden geconfronteerd, zo veel mogelijk te voorkomen. “

Naast juridische acties en andere klassieke drukkingsmiddelen koos de vereniging voor een originele en ingenieuze strategie om de veroverende neigingen van de initiatiefnemers van het industrieel toerisme te verhinderen: “Een van de technieken van deze groepen met vaak aanzienlijke financiële middelen was om zich te beroepen op het feit dat hun project bevorderlijk zou zijn voor de economische ontwikkeling van de regio. Dit argument was voldoende om de onteigeningen te rechtvaardigen.

Door ons op een bescheiden manier te inspireren op de Britse National Trust, zijn we erin geslaagd om projecten te doen stranden door percelen grond aan te kopen en vervolgens op te splitsen. Omdat sommige van onze leden-eigenaars zich in het buitenland bevonden of omdat hun eigendommen een speciale wettelijke bescherming genoten, werd de procedure vaak bemoeilijkt en werden ze vaak afgeschrikt!”

In de loop der jaren heeft de vereniging die strategie ook gebruikt om terreinen te beschermen die met andere soorten bedreigingen dan het massatoerisme werden geconfronteerd. Ze won op die manier haar strijd tegen de aanleg van een stuwdam op de Houille, maar zeheeft niet elk gevecht gewonnen.

De verworven terreinen op het traject van de huidige snelweg A8 Doornik-Brussel werden verplaatst door een ruilverkavelingsoperatie. We hebben ook de bouw van Sunparks Vielsalm niet kunnen verhinderen, maar onze strijd heeft bijgedragen aan een strengere wetgeving, en heeft de keuze van de overheidsinstanties voor een gediversifieerder, duurzamer toerisme bevorderd. Sinds het begin van de jaren 2000 zijn deze industriële toeristische projecten zeldzamer geworden… En onze vereniging, minder actief, blijft eigenaar van veel terreinen waar de natuur haar rechten heeft teruggevorderd!

© Foto's: Collectif Huma

© Teksten: Isabelle Masson

Naam van de burger: JM DERMAGNE

Catégorie: De volledige verbal

Partagez: